Өмір деген бір суріңу бір қулау Өз ақ салар аяққа шылбырау Аяғынан шала берме еркектің Еркек деген қудретінен қурбымау Еркек мейли айел десін ай десін Қарны ашса тамақ десін чай десін Сенен басқа тағы алтауы кутіп тур Соның бірі қағып кетсе қайтесің Ер азаматарды жоғары устап аялап бахыттың базарында бахытты ғөмір кешейк достар!
Жанымнан жыртып ақ шуберек Дертиме дауа тапшы демедим Отирик кулип омир сурсемде окинип турып жақсы коремин Корінген едің шуақтай маған Шолдесең булаққа айналам Кубенің қанша қан жылатсада Суйгенін жылатпайды адам Ай мен сені қушқан кун қайда Оныңда ертең куні тумайма Ессерсіз ессиз суйген шағымды Умыт дейсің умыту қайда
Инкар сезимге боленип қалам Муңлы шығыды олең маған Жулдызың коринсе айдың жанынан Есиміңди оқып олердей болам Туні мен тағы ойға батырды Шығардым жалғыз ойланатынды Қудайда шебер умытпасын деп Аспанға жазып қойды атыңды Жақсы корем деп жей алдайсыңба Жан танің мен суйе алмайсыңба Менің журегим кеширимиғой Оз журегіңнен уялмайсыңба!
Талай талай озгерди бахыт Қалай қалай тез келді уақыт Барин барин сезинген едим Жаным жаным озіңде менің Уақыт бахыт козіңде дедің менің Неге неге жаным жыладың Сен унсіз жаным қалай уғамын Білмедім кім кінали Неге неге жаным жыладың Неге неге ауырды жаным айтшы Тағдирма кіналі! Саттер саттер санада қалған Умыт болып қаладау алған Мумкин жанды жаралап алған мен Туман туман ишінде ойдың Сенің муңыңды тусіне қойдым Тағдірдің бул исіне де кондим Бахытты сатер алиде алда Сен жаным мулдем жылама