Кайгырып капаланып кееде ыйлап, Туркун ой журогумду алган чырмап. Айыгып жан дуйнонун оорусунан, Айтчы сен кайсы куну жаным тынат. Ыйлаймын коздон аккан жашым тынбай , Эреркеп ыйлап жаткан жаш баладай. А бирок эч ким билбейт бул абалым,,Бир гана муну билет асмандагы ай... Ачышат ичим туз куйгандай тыз тыз этип, Ай гана мени коруп аягандай.. Корккомун каламынбы бучурлобой, Саргарып жерде калган жалбырактай.