Ժամանակի հետ սովորում ես,
որ նրանք, ովքեր ամենից բարձր են գոռում
«թքած ունեմ»,
գիշերները կրծում են սեփական վերմակը:
Ժամանակի հետ սովորում ես
բացատրություններ չպահանջել ու չտալ,
հասկանում ես,որ մարդիկ վարվում են այդպես,
որորվհետև այդպես են ուզում:
Ժամանակի հետ սովորում ես հաշտվել
կորուստներիդ հետ
սովորում ես դաղել ու ժպտալ,
իբր ոչինչ էլ չի եղել....
Ժամանակի հետ սովորում ես
հրաժեշտ տալ՝ առանց
ավելորդ սենտիմենտալության.
-Որոշել եմ գնալ...
–Որոշել ես՝գնա...
Ու անցանք առաջ:
Ժամանակի հետ հասկանում ես,
որ բառերն արժեք չունեն,
որովհետև արժեզրկողներից մեկն էլ դու ես....
որովհետև ոչինչ հարատև չէ.
ու ամենասուտը
երբեքն է ու միշտը...
Ժամանակի հետ հասկանում ես,
որ նրանք, ովքեր գնացել են
մի օր սարսափելիորե