Икки ака-ука бор эди. Акаси яхши ишлари билан машҳур бўлган омадли инсон, укаси эса қотил эди. _ Суд олдидан журналистлар уканинг йўлини тўсиб, савол беришди: -Қандай қилиб жиноят йўлига кириб қолдинг? -Менинг болалигим оғир ўтган. Отам ичарди, онамни ва мени калтакларди. Яна ким бўлишим мумкин эди?
Бу пайтда бошқа журналистлар аканинг йўлини тўсиб савол беришди: -Сиз ютуқларингиз билан машҳурсиз, буларнинг барига қандай қилиб эришдингиз? -Менинг болалигим оғир ўтган. Отам ичарди онамни ва мени калтакларди. Яна ким бўлишим мумкин эди?
Bolakay onasidan so‘radi: "Nega yig‘layapsiz?” — Chunki men — ayolman. — Men tushunmayapman! Onasi uni bag‘riga bosib dedi: "Buni sen hech qachon tushunmaysan”. Shunday bolakay otasidan so‘radi: "Nega oyim ba’zan sababsiz yig‘laydi?” — Hamma ayollar ba’zi-ba’zida sababsiz yig‘laydi, — deya oldi otasi. Bolakay o‘sib-ulg‘aydi, yigitga aylandi, ammo hamon ajablanardi: "Ayollar nega yig‘larkinlar-a?” Nihoyat, u Xudodan so‘radi. Xudo shunday javob qildi: — Ayolni yaratganimda, uning mukammal bo‘lishini istaganman. Unga butun dunyoni ko‘tarish uchun shunday kuchli va bola boshini qo‘yishi uchun shunday nozik yelkalarni berdim. Tug‘ruq va boshqa azobla