ვუსმენ თენგიზ ფულარიანის ცრემლიან სიმღერას, ვკითხულობ ქ-ნ ლია ქებურიას ტკივილით აღსავსე ლექსებს და გული მეწვის, ისევე როგორც ყველა გულიან ადამიანს, მეც ამაფორიაქებს ხოლმე და დამაწერინა ეს ლექსი...
-----------------------------------
დამნაშავეთ, ლტოლვილების ცოდვისთვეს,
მისხალ-მისხალ ყველას მოგეწონებათ,
„ჩემს მიწაზე ლტოლვილიო მიწოდეს,
შენ გიწოდონ როგორ მოგეწონება“.
ცრემლით მღერის ფულარია ამ სიტყვებს,
ათასების გულის ტკივილს აჟღერებს,
ქებურიას ყველა ლექსშიც ცრემლია,
ლიას გულსაც ეს ტკივილი აძგერებს.
ყველას გვტკივა, მაგრამ მათ სულ სხვაგვარად,
მოსდებია მათ სულს, როგორც სახადი,
დაბრუნების იმედს არა ჰკარგავენ,
ვინც ღირსია, ზღოს ეს