Banda taqdir oldida shunchalar ojizmi??? Nahot u hamma narsadan ustun quygan tilaklariga erisha yetisha olmaydi??? Nega kechikdim uni ertaroq uchratsam bulmasmidi??? Nega biz andisha qilib tili bilan yuradigan odamlar so'zidan qurqib ayrilishimiz kk ahir usha odamlar seni yomon kunigda senga sirdosh suyanchiq bulmaydiku!!! Aslida ularga seni hayoting, taqdiring uyida vakkilab yurgan kuchugichalik ham qiziq emas...
O'ylab qoldim... Nega uni yuqotdim...? Har kuni sababsiz uni menga qanchalik kereli ekanligini aytganim uchunmi...? Kechirimga noloyiq bo'lgan, hech kim kechirmidigan qilmishlarini... hattoki o'zim haq buganimdayam indamaygina kechirganim uchunmi...? Kimdir unga ishongandanam ko'proq ishonch bildirganim uchunmi...? Yoki hech kim sevmaganchalik sevganim uchunmi...? Balki uni uzimdanam ko'proq padirlaganim uchundir... Bilsam bularni hammasi meni eng katta hatoyim ekan...! Odamzodga qanchalik qalbingni ochib o'zinga yaqin olaversang, u o'zidan ketib shunchalik ko'proq qiynar ekan...