ჩამომაგდეს ციდან, მაგრამ ფრენა არ მასწავლეს,
ვასწავლე სიყვარული, მაგრამ მადლობა პეტრეს მადლობა პავლეს...
ბუნებამ გვასწავლა სუნთქვა და მასაც ავნეს...
თუმცა ცხოვრება ზღაპარს რომ გავდეს,
ალბათ ყველას ჯინი უნდა ყავდეს...
წლებს კი წლები ემატება, გამოცდილება მემატება
და ნეტა ნება იყოს ჩემი გავაქრობდი ყველას ვინც ღალატს ეტანება.
მე.... დავიღალე ლაპარაკით ხალხზე, რომლებიც ფიქრობენ
მხოლოდ საკუთარ თავზე, ავზე ზიან ბოღმით სავსე ნავზე...
ვიღაცა ფიქრობს პურზე, ვიღაცა საკუთარ თვითფრინავზე....
ბევრს ერის გაჭირვება კიდია ცალზე გავიდნენ განზე,
მე კი თქვენთვის მუდამ ვრჩები ხაზზე და მოდით აზრზე,
ლამაზი ფასადები, მათხოვრებს მაინც ყინავს,
ზოგი ამსგავსებს სასახლეს თავის ბინას,
ვიღაცა ვეღარ იხდის ოთახის ქირას.