დავეცი? მერე რა, - ცხოვრება რთულია, არ გადამიარო!. ხელი მომეცი, წამომაყენე, ადამიანო!. დავეცი? მერე რა, - რა ჩემი ბრალია!. ხელი მომეცი, იქნებ წამოვდგე, შენი ვალია!. დავეცი? მერე რა, - ისევ ავდგები, ცხოვრება ძნელია!. ხელი მომეცი, სულით დაცემა არა მჩვევია!.
დაფიქრდი, რატომ გტკივა... რატომ იქცა რაღაც ძვირფასი, მოგონებად?!... თუ შენი დაკარგვით არაფერს კარგავს, დაკარგვამდეც დაკარგული ყოფილა!.. და ფიქრის ბოლოს მიხვდები, რომ დასაკარგი აუცილებლად უნდა დაიკარგოს!...