ძნელია ,როცა მოგენატრება და მის საფლავთან აქვითინდები,როცა მისი სხეულის ნაცვლად მიწას ეხუტები,როცა მისი თბილი სუნთქვის ნაცვლად ცივი ქარი დაგიბერავს სასაფლაოზე,როცა მისი ღიმილის მაგივრად ქვიდან მისი სურათი მოჩანს.გუშინ რომ ხელებს გითბობდა, ახლა წევს აქ და სძინავს მდუმარედ მის სხეულს.შენი ხელები,ცრემლები,სიტყვები ვეღარ ათბობენ, ძნელია როცა მოგენატრება და მისი სხეულის ნაცვლად ცივ ქვას ჩაეხუტები.გვიყვარდეს სიკვდილის მერე გვიანია... მომენატრე....მომენატრა შენი ხმა,შენი ლაპარაკი,შენი სითბო,შენი სუნი,ღიმილი,სუნთქვა....სუნთქვა და გულის ფეთქვა კი განსაკუთრებით.იცი ყველაზე ძალიან შენს საფეთქლებთან მოთამაშე სიცოცხლის ძარღვი მომენატრა.შენი გაბრაზება მომენატრა...ნეტავი დაბრუნდებოდე, ერთხელ კიდევ გავიგონე