Ամենմարդ էլիր սրտում, Պահած լիքը հուշունի, Սրտի մի մութանկյունում, Թաքուն պահածփուշ ունի: Այս մեղավորաշխարհում, Գործած լիքըմեղք ունի, Այս լուսավորկյանքի բեմում, Կիսատ թողածդեր ունի: Ունի նաև կարոտանհուն, Ունի տագնապ, սրտիկսկիծ, Ունի թողած բարիանուն, Ունի կորուստ, ունիթախիծ: Մարդը ունի նաևդիմակ, Կյանքն էլ ասես մեծհանդես, Ոմանք իրենցդիմակիտակ, Ունեն պահածերկու երես: Ոմանք ունենհարստություն, Ու նայում ենվերևից, Ու չգիտեն, որկյանքում, Մարդը, մարդ' էմիշտ մնում: Մարդ կա մարդ է,ոնց են ասում, Մարդ կա իրենվեր է դասում, Բոլորիս էլ մեկկյանք է տրված, Իսկ վերևումէ, միայն Աստված.