Դու պիտի փորձես ինչ որ ժամանակով մարդուն հանգիստ թողնել, ոչ թե նրա համար, այլ` քո։ Պիտի ինքդ քեզ սովորեցնես հպարտ լինել, պետք չէ անընդհատ զիջել, հասկանալ, ներել, այդպես մարդկանց չեն պահում, պիտի սովորեցնես նաև քո բացակայությանը, որ մարդիկ փնտրել սովորեն։ Եթե մարդ ուզենա քեզ գտնել, նա դա կանի առանց քո օգնության։ Պիտի հպարտ լինես հարաբերության մեջ, բայց ոչ այնպիսին, որ միշտ կորցնես, թող նրանք քեզ համար հայելիներ կոտրեն, բայց դու երբեք ավելորդ չլինես ոչ ոքի կյանքում, որովհետև ավելորդ լինելը դա պարտություն է, որը չես կարող հպարտորեն ընդունել։ Պիտի մարդիկ կարոտեն քեզ, որ զգան բացակայությունդ, պիտի միշտ ժամանակ գտնեն քեզ համար անգամ եթե շատ զբաղված են, որովհետև թանկ մարդկանց համար միշտ ժամանակ կգտ