Азизам субҳидам вақти Намоз аст, Намози Бомдод розу ниёз аст. Талаб авфи гуноҳ аз фазли беҳад, Ки Ҷаннат бо ҳама дарвоза боз аст. Бикун ҳангоми Пешин пешдастӣ, Чаро ту ғафлати танҳо нишасти. Шитоб кун суи масҷид бо таҳорат, Ки гардад ҳоҷатат хам чу ибодат. Адо кун Асрро дар вақти фарзи, Шави сокит зи ту фармони қарзи. Бикун фармону Амрашро риоят, То дар майдони маҳшаргоҳ наларзи. Адои Шом ин фазли калон аст, Ки ин ваъда зи Холики ҷаҳон аст. Биё то ёри даргоҳи У бошем, Ки меҳри Ҳақ бар дилҳо ниҳон аст. Намози Хуфтанашро бо ҷамоъат, Ба анҷом мерасонем, бо қироат. Ҳама панҷвақт Намоз амри Худо аст, Барои инсу ҷинс баҳри адо аст.