Sen yaxshi do‘stsan” deymiz-u, davomida “…Lekin, men uchun bundan ortiq hech kim bo‘la olmaysan”, deyishni unutamiz…“Uzr, band edim, qo‘ng‘irog‘ingga javob bera olmadim”, deymiz – qachonki, bizga qo‘ng‘iroq egasining ovozini eshitish ortiq yoqimli bo‘lmay qolganda…Kimdirdan hech narsa talab qila olmaganimizda – “Endi, sendan menga hech narsa kerak emas”, deymiz…“Yashashdan maqsadim qolmadi”, deymiz – chunki, kimdir bu fikrimiz xato ekanligini ta’kidlashini xohlaymiz…Qachonki “Seni sevaman”, deya olmasak – “Borliging uchun raxmat”, deymiz…Kimgadir kerak bo‘lishni xohlaymiz-u, lekin uddasidan chiqa olmay – “Men hech kimga kerak emasman”, deb noliymiz…Yordam so‘rashdan uyalib – “Amallayman”, de