{ Бинои Биҳишт аз тилову нуқра аст ва хоки девори он бо мушк омода шудааст санги фарши он аз ёқут ва марворид ва хокаш аз зуъфрон мебошад. Ҳарки дохилаш шавад ҷовидон мемонад на мемирад на дучори нороҳати мешавад на ҷавониаш аз байн меравад ва на васоилаш куҳна мешаванд }.
"Равоҳу Тирмизӣ".
{ Ҳангоме, ки аҳли Биҳишт вориди он мегарданд мунодие нидо медиҳад баройи шумо баъд аз саломати дигар маризи нахоҳад буд ва баъд аз зиндашудан ҳаргиз намемиред ва баъд аз ҷавон шудан ҳеҷ вақт пир намешавед }.