რვა წელია მე არ მენახე
ჩემო საყვარელო მამა.
შენი სითბო და ალერსი
მაკლდა,არ მაკლდა განა?
.....
როცა დამინახე და გადამკოცნე
ხელები აგითრთოლდა,
მე კი შევნიშნე შენს თმებში,
რომ განუწყვეტლივ თოვდა
..............
გაიძახოდი: აწი რა მიჭირს,
ყველა ჩემს ირგვლივ არი,
მაგრამ ეს მკაცრი სიკვდილი,
დაუნდობელი არის....
..............
მოულოდნელად ხელიდან,
გამოგვეცალე...წადი,
თვალცრემლიანი მუდამ გიხსენრბ,
რა დამამშვიდებს აწი...
...........
ისღა დამრჩენია სანთლები დაგინთო,
ჩემო ძვირფასო მამიკო,
შენმა სიკვდილმა იცი რა მიყო?
გული შუაზე გამიყო.
..............
ამ ჩემს გულის ჯავრს ვიცი...
ვერავინ გამიქარწყლებს,
შენს მოსაგონრად შევსვამ
შესანდობარის ყანწებს..
..............
იძინე ჩემო მამიკო,
მუდამ იყავი მშვიდად,