Атакеңди Апакеңди эстегин.
Жылдардын бир, жылдарында төрөлгөм,
Апакемдин, мээримине бөлөнгөм.
Алдей айтып, ак шейшепке орогон,
Апакемдин, алдында мен жүгүнөм.
Канча ирет, кылыктанып жагынып,
Апакемди, көрбөй калсам сагынып.
Көз жаш кылып, түйшүктөнтүп баарыны,
Мен чоңойдум, алты жашты багынтып.
Жэти деген, жашка өзүм жэткенде,
Туйшук тарттым, окуучулук күндөрдү.
Айлар өтүп, жылга дароо алмашкан,
Алыстаттым, окуучулук бир кезди.
Бала кезди, кош кол менен узатып,
Турмушка мен, баса бердим жол алып.
Эх!-жашоо ай, канча түйшүк тартканым,
Көз алдымда, турат азыр тартылып.
Ата кымбат, айтып бүткүс бир дөөлөт,
Үйдүн нуру, акылыңдын жарчысы.
Жашооңдан, адашканда узун жол,
Болуп турат, өмүрүңд