Azizim ne uchun maysa emasmiz, yerlar o'pganida suykalib o'tgan. Ne uchun, ne uchun daraxt bo'lmadik, ildizi shoxlari chirmashib ketgan. Adirlar ortida shamol bo'lsaydik ko'klarda ruhimiz qo'shilarmidi. Ne uchun mavjudmizu ne uchun yo'qdaymiz, barmoqlar uchida nozik bir titroq. Nafaslar qo'shilib turganda ne uchun, olovlar ichida jim kutib turmoq. Ne uchun pichoqlarga tiralar ko'zlar, ko'kka suyanganday suyanolmayman. Ne uchun qo'llarinda loladek uxlab, ko'ksinda tong kabi uyg'onolmayman. Ne uchun xayotim bu qadar sahro, ne uchun yuragimda bu qadar zorlik. Qarshimda shovullab oqar bir daryo, bir tomchi suv so'rab o'tinolmayman. Azizim ne uchun inson yaraldik, ko'nglimiz sig'masa yer-u samo