Қиссаи ҳазрати Иброҳим (А.с.) ва писараш Исмоил (А.с.).
Вақте Исмоил ба синни ҷавонӣ расид, дар ҳамин айём аз ҷониби Худованд ба ҳазрати Иброҳим (А.с.) амр шуд, то писарашро қурбонӣ кунад.
Ин супориши хеле мушкил ва вазнину гароне буд.
Иброҳим (А.с.) пеш аз таваллуди Исмоил фарзанде надошт, умраш ба ҷое расида буд, дар тули ҳаёт муштоқи фарзанд буд.
Баъди таваллуд шудани Исмоил, бо баъзе сабабҳо уро бо модараш ба саҳрои беобе бурда мемонад, ки қариб буд модару писар ҳалок шаванд, пас аз ин қадар машаққати бефарзандӣ ва ҷудоӣ аз фарзанди ягона болои ин машақатҳо, бояд Иброҳим (А.с.) фарзанди ягона ва дустдорашро қурбонӣ мекард.
Чорае нест, амри Худованди бахшандаи меҳрубон аст.
Иб