Мехр оқибат ака-ука хақида…
Иброхим ва Илёсга бутун умр рўзғорга бир луқма харом аралашмасин деган андишада ўтган хунарманд оталаридан кичкинагина ховли қолди. Ака-уканинг иккови хам мехнаткаш, камсуқум, худди оталари сингари халол, тўғри эди. Аммо нима бўлди-ю, ишхонасидан камомад чиқиб, Иброхим аканинг бўйнига қўйилди. Иброхим ака тушунди - кимлардир еган сомсанинг пулини унга тўлаттиришмоқчи. Нима хам қила оларди – осмон узоқ, ер қаттиқ. Ишдан бўшаш-ку, майли, аммо камомадни қандай тўлайди? Сотай деса, қўлга кирадиган бойлиги йўқ, хотини тақинчоқларини сотиб бераман дегани билан, унинг пули хам хеч қанча бўлмайди. Шундай ўйлардан эзилиб ёлғиз ўтирганида: “Ака, уйдамисиз?” дея укаси овоз