Meni tuqqan mushtipar ona, Otam oddiy mehnatkash do'stim. Asfalt yo'llar bizga begona, Shahardamas, qishloqda o'sdim.
Suyagimni qotirdi tuproq, Odam qildi nodon bolani. Jononlardan ming karra ko'proq, Sevdim otni, itni, dalani.
Beda o'rdim, ekin sug'ordim, Ariqda non oqizib yedim. Janjallarda ko'p boshlar yordim, Bezoriga xos istag, didim.
Meni manov limuzinlarmas, Traktorlar qilgan kataysa. O'sha damlar endi bir havas, Yig'laymanda qolganin aytsam.
Qanday yoza boshlading dersan, Qirda boqib yurganingda mol. Kuyib, yonib, quvonib, qumsab, She'r yozishni o'rgatdi shamol