Дил суроғи ёру дӯстон дораду моем ғариб, Чун кунем аз ёр ҷудою монда танҳоем ғариб. Баски дури аз Ватан моро басо дилгир кард, Дил даруни сина месӯзаду беморем ғариб. Бар димоғи мо расад бӯи Ватан аз пираҳан, Юсуфи гумгаштаву Яъқуби раҳпоем ғариб. Ҷамъи ёрон дар Ватан саргарми айшу ишратанд, Айши мо ишрат надорад баски инҷоем ғариб. Шаҳриёрон шоҳи мулку дар Ватан чун беватан, Мо дар ин мулки ғарибӣ аз гадоҳоем ғариб. Ташнаи дидори гарми модару падар шудем, Интизори дидани хешу таборонем ғариб. Чун Камол аз дарди сахти зиндагӣ гӯяд Анис, " Во ғарибо, во ғарибо, во ғарибо, во ғариб "