Белқарағай Өрнек Топқайың Жаңа бір өлең бастайын Ата анам жатқан зиратқа Ат басын бұрып тоқтайын Бағыштап құран басына Жыр жазып тағы жоқтайын
Қаратай елім Катоным Кішкентай менің Отаным Жайқалып жасыл жаз шықса Сағынып саған жетемін Топырағыңа аунап марқайып Қия алмай тағы кетемін.
Бұрылсам солға Сөгірім Бұзылды көріп көңілім Қираған үйлер қоралар Не жаздым саған тəңірім Пешүйім Ақсу Бекалқам Жырлаумен өтсін өмірім Коробиха мен Жазабам Аман бол елім қазадан.
Бал екен бұл ауылдың батпағыда Орналасқан бір таудың шатқалына Нөсерлетіп кетеді қатты жауын бұлт ілінсе Черемушка аспанына Адамдары да ауа райы секілді жадырап кетеді екен қас қағымда. Əйемнің үйінде аунап -қ