Биз инсандар кутуп жашоого
конгонбуз...Кышта - жайды кутобуз ,куз келсе
- жазды кутобуз ...Балалыкта - батыраак бой
жеткенди ,бой жеткен сон балалык кезге
кайтууну...Капалуулар - кубанууну
кутот...Жалгыздар - суйусун ...Чарчагандар -
эс алууну...Кутуп журуп ,кутубуз ушундай
каттуу бир сезимге айланат...Жада калса
,кутуп жургон нерсебизге жеткенден кийин да
,дагы да кутуну уланта беребиз...Биз инсандар
бар нерсени кадырлоонун ордуна ,жок
нерсени издегенге конгонбуз...