Hayot atalmish kema dengizda shunchalik shiddat bilan suzyaptiki vaqtning utganini ham bilmay qolibmiz. Kechagina uzimiz bola edik,bugun esa shu bolalarning ota onasimiz. Termulib otamning,onamning yuziga qarasam,oldingidek kulib turgan yuzlariga ajin tushgan,sochlariga oq oralagan. Azizlarim men bu bilan nima demoqchiman hayot insonga bir bora berilarkan ,unda mazmunli va oqilona yashash kerak. Umr soatlari aylanib, erta bizni ham ota onamizning yoshiga olib borib quyadi. Shunda xayolga chòmib qilgan yaxshiyu yomon kunlarimizni bir bir esga olamiz. Yaxshi kunimizdan xursand bulamiz, yomon kunimizga attang qilamiz. Shunday ekan hali hammasi qòlimizda ota onamizning qadriga yetaylik