Эй бенамоз ! Агар дар даруни хонаат море ё каждумеро бини, дархол аз тарс вучудат ба ларза меояд ва хоб аз чашмонат мепарад ва дар паи куштан ва ё берун кардани он мешави. Оё боре андеша кардаи, ки фардо дар торикии кабр бо ин бенамозиат хамрохи мору каждуму аждахор хохи буд ! Ва кудрату куввате надори, ки онхоро аз худ дур бикуни ! бо сабаби оне, ки намоз намехонӣ ! Он гох, мехохи ки акалан як бор ба дунё баргашта доим намоз бихони ва тавба бикуни, вале , ки рафтаро рох,и бозгашт нест дигар. Ва чои тавбаю намоз тоату ибодати, Парвардигор дар ин дунест , на дар дунё ! ВА ончо касе ба додат намерасад ва аз азоби рахоят хам намекунад ! на падару модарат ва на фарзандону еру бародарону на симу