Предыдущая публикация
Левая колонка
Последний визит: 23 мая 2020
Фильтр
უშენობის ერთი წელი
დაგემშვიდობე, თუმცა მაინც ისევ იქ ვდგავარ.
ვერ გადავჭერი შენს გზებამდე ჩემი სავალი.
ნეტავი როგორ დავივიწყო სამყარო ჩვენი,
ან სად ვეძებო მე უშენოდ გამოსავალი.
თითქოს კიდეც ხარ და არცა ხარ, რაღაც ირევა,
სადღაც ტირიან გარინდული მოგონებები.
ზოგჯერ მგონია,რომ გაძლება მღალატობს უკვე,
და ბედისწერას სულ ცოტაც და უკვე ვნებდები.
თუმცა შენა ხარ ბედისწერაც და ირონიაც,
სუყველა წყევლაც და დალოცვაც,რაც რამ მისურვეს.
ჯერ კიდევ ვცვითავ წუთისოფლის გაცვეთილ შარას,
თუმცა ძლივს ვიკვლევ ჩემს ბილიკებს სულ დანისლულებს.
ვარ მეხისაგან გაგლეჯილი მუხის ხესავით,
მის წაქცევას რომ ემუქრება ავი მეწყერი.
წამიღებს ალბათ გადაღლილი სიცოცხლე სადმე,
შენ შეეცდები, მაგრამ უკვე ვერ დამეწევი.
დაგემშვიდობე, თუმცა მაინც ისევ იქ ვდგავარ.
ვერ გადავჭერი შენს გზებამდე ჩემი სავალი.
ნეტავი როგორ დავივიწყო სამყარო ჩვენი,
ან სად ვეძებო მე უშენოდ გამოსავალი.
თითქოს კიდეც ხარ და არცა ხარ, რაღაც ირევა,
სადღაც ტირიან გარინდული მოგონებები.
ზოგჯერ მგონია,რომ გაძლება მღალატობს უკვე,
და ბედისწერას სულ ცოტაც და უკვე ვნებდები.
თუმცა შენა ხარ ბედისწერაც და ირონიაც,
სუყველა წყევლაც და დალოცვაც,რაც რამ მისურვეს.
ჯერ კიდევ ვცვითავ წუთისოფლის გაცვეთილ შარას,
თუმცა ძლივს ვიკვლევ ჩემს ბილიკებს სულ დანისლულებს.
ვარ მეხისაგან გაგლეჯილი მუხის ხესავით,
მის წაქცევას რომ ემუქრება ავი მეწყერი.
წამიღებს ალბათ გადაღლილი სიცოცხლე სადმე,
შენ შეეცდები, მაგრამ უკვე ვერ დამეწევი.
უშენო დღეები ერთმანეთს მოჰგვანან,
როგორაც ჩიტები მიწურულს ნოემბრის.
უშენო ღამე კი იმ ზეცას ჩამოჰგავს,
დილით მზის ამოსვლას შიშით რომ მოელის.
უშენო სამყარო იმ გიშრის ფერია,
ავ მზერას რომ ვეღარ გაუძლო,დაიმსხვრა.
უშენო ქალი კი, შენ რომ გელოდება,
ჩამოჰგავს სისხლიან დაჭრილ მხეცს,ნაისრალს.
და ბორგავს იმ ქალში ტკივილი სულისა,
ძალუმად ასკდება სხეულს და გაყრას სთხოვს.
არ იცის რა დროა, ანდა რა ამინდი,
როდის გაიღიმა, ისიც კი არ ახსოვს.
ნეტავ შენ როგორ ხარ,ანდა რას დაეძებ.
ვინიცის შენსკენაც ჩამოდგა წკვარამი.
ორის სამყაროში რა ხდება და როგორ,
მთელ დედამიწაზე არ იცის არავინ.
უშენო დღეები ერთმანეთს მოჰგვანან,
ნოემბრის სუსხისგან ამცივნებთ ამინდებს.
უშენო სიცოცხლეს ფერი სულ არა აქვს,
და აღარც თავისთავს არაფრა
როგორაც ჩიტები მიწურულს ნოემბრის.
უშენო ღამე კი იმ ზეცას ჩამოჰგავს,
დილით მზის ამოსვლას შიშით რომ მოელის.
უშენო სამყარო იმ გიშრის ფერია,
ავ მზერას რომ ვეღარ გაუძლო,დაიმსხვრა.
უშენო ქალი კი, შენ რომ გელოდება,
ჩამოჰგავს სისხლიან დაჭრილ მხეცს,ნაისრალს.
და ბორგავს იმ ქალში ტკივილი სულისა,
ძალუმად ასკდება სხეულს და გაყრას სთხოვს.
არ იცის რა დროა, ანდა რა ამინდი,
როდის გაიღიმა, ისიც კი არ ახსოვს.
ნეტავ შენ როგორ ხარ,ანდა რას დაეძებ.
ვინიცის შენსკენაც ჩამოდგა წკვარამი.
ორის სამყაროში რა ხდება და როგორ,
მთელ დედამიწაზე არ იცის არავინ.
უშენო დღეები ერთმანეთს მოჰგვანან,
ნოემბრის სუსხისგან ამცივნებთ ამინდებს.
უშენო სიცოცხლეს ფერი სულ არა აქვს,
და აღარც თავისთავს არაფრა
მე მაპატიე
თუ არ მიჭირს უკვე
უშენოდ,
თუ ყოველ დილით ცოცხალი ვარ,
რომ აღარ ვგლოვობ,
მე მაპატიე
თუ ჩემს თავშიც უკვე
ვუშვებ რომ
გაუთავებელ ტკივილებსაც ჰქონიათ ბოლო...მე მაპატიე
ხელაღებით
რომ შენი წასვლა
გადავიტანე, ვუმკურნალე სულში იარებს,
მე მაპატიე
თუ დავბრუნდი საკუთარ თავთან,
თუ ამ თვეებმაც უცრემლებოდ გადაიარეს...მე მაპატიე
რომ გაქცევა ვერ გაპატიე,
რომ ნება დაგრთე, ზურგშექცევის, წასვლის,
ანცობის,
თუ ვგავდით მე და
ჩემი თავი
საშიშ პატიმრებს
როცა შენს სახელს გვიხსენებდა ვინმე ნაცნობი...მე კარგად მახსოვს
რომ წახვედი როცა მაკლდი და
წასვლის სუნი აქვთ (სამუდამოდ) ერთხელ წასულებს
და სანამ სრულად გააღწევდი ჩემი კანიდან
კარი შიგნიდან გამეტებით მოიჯახუნე.დრომ იმედები სანაგვეზე გადამიყარა,
რ
თუ არ მიჭირს უკვე
უშენოდ,
თუ ყოველ დილით ცოცხალი ვარ,
რომ აღარ ვგლოვობ,
მე მაპატიე
თუ ჩემს თავშიც უკვე
ვუშვებ რომ
გაუთავებელ ტკივილებსაც ჰქონიათ ბოლო...მე მაპატიე
ხელაღებით
რომ შენი წასვლა
გადავიტანე, ვუმკურნალე სულში იარებს,
მე მაპატიე
თუ დავბრუნდი საკუთარ თავთან,
თუ ამ თვეებმაც უცრემლებოდ გადაიარეს...მე მაპატიე
რომ გაქცევა ვერ გაპატიე,
რომ ნება დაგრთე, ზურგშექცევის, წასვლის,
ანცობის,
თუ ვგავდით მე და
ჩემი თავი
საშიშ პატიმრებს
როცა შენს სახელს გვიხსენებდა ვინმე ნაცნობი...მე კარგად მახსოვს
რომ წახვედი როცა მაკლდი და
წასვლის სუნი აქვთ (სამუდამოდ) ერთხელ წასულებს
და სანამ სრულად გააღწევდი ჩემი კანიდან
კარი შიგნიდან გამეტებით მოიჯახუნე.დრომ იმედები სანაგვეზე გადამიყარა,
რ
На этом пока всё
Войдите в ОК, чтобы посмотреть всю ленту
3
- temo arabuli leqsebi599 подписчиков
- თვით–პოეტი252 подписчика
- პოეზიით ტკბობა ))133 подписчика