Бир аёл жохилият
даврида ёмон
йўлда эди. Бир одам унинг
ёнидан
ўтаркан, шилқимлик қилди.
Аёл: - Мени ўз холимга қўй.
Аллох
субханаху ва таоло барча
ифлосликлар билан бирга
бутпарастликни хам бекор
қилиб,
Ислом динини нозил этди, -
деди у.
Бу гапдан сўнг халиги одам
аёлдан
узоқ кетса хамки, кўзларини
ундан
узмай борар эди. Нихоят, юзи
билан
бир деворга урилди. Сўнг
воқеани бориб
Пайғамбаримизга,
(с.а.в.), айтди. Пайғамбаримиз,
(с.а.в.)
унга:
- Сен Аллох таоло яхшилик
истаган
банда экансан. Зеро, Аллох
таоло бир
қулига яхшилик ирода қилса,
содир этган гунохи учун
дархол уни
жазолайди ва бирор
бандасига
ёмонлик
истаса, унга қиёмат куни жазо
бериш
мақсадида,