Зи ман ёри маҷӯ дигар, ки аз дил кардамат берун, Бурун созам дигар меҳрат зи ҳар тори рагу аз хун. Бирав дигар зи пеши ман ту эй бе аҳду бе паймон, Бирафтам то ту ҳам дони чи аст дарди дили нолон.
Азизи бевафоям... Агар аз ман дида зеботареро диди, ба назди у бирав, агар он гохе худро бе ман хушбахт хис карди, аз ман бирав. Ман розиям, зеро хушбахтии ту хушбахтии ман аст. Аммо аз ту хохиш мекунам, ки маро фиреб мадех. Бар ман дуруг магу!