შენმა სიშორემ შენთან ყოფნის
ფასი მასწავლა და მონატრებამ
ოცნებებში გამიყოლია, ტკბილი განცდების
ყველა წუთი გამიცოცხლა და თვალწინ
დამიდგა, რა ლამაზი წლები მქონია. ხშირად
მსმენია, არ იცისო მანძილი გრძნობამ, და
ვერც სიშორე ვერ ავნებსო გამიგონია, მე კი
უზომოდ მანადგურებს ეს სიმარტოვე,
ნეტავი ბედის სასჯელია, თუ ირონია? შენს
გვერდით დილა გათენდება უფრო ლამაზად,
ის სილამაზე სიზმარშიც კი არა მქონია, შენს
თავს ვფიცავარ, უშენობამ გული მატკინა,
სხვა საფიცარი დამიჯერე, არცა მქონია.
გამახსენდები......ხელში ვიღებ კალამს
მშველელად, და მონატრება ფურცელს
ლექსად გამოჰყოლია, ხან თუკი სახე
დაგენამა გარეთ გამოსულს ჩემი ცრემლია,
შენ რა, წვიმა ხომ არ გგონია? როდესაც
გნახავ ყველა გრძნობა საზღვარს გას