Бир жигит, жаш кезинен бир ташка (сөлөкөт, будка) сыйыныптыр...
Жетимиш жыл ташка сыйынган !
Ошол таштын аты “санам" экен...
«Йа Санаам, йа санаам !?»-деп пайда, зыян бере албаган бир ташка сыйынып жүрүп өмүрү өттү, каарып бели бекчейип, күчү кетип абышка болду. Бирок дагы эле йа Санам дегенин калтырган жок...
Ошентип жашап жүрүп, күндөрдүн биринде " йа Санаам, Йа Санаам!"-деп жалынып жатып оозунан адашып эле кетип «Йа Сомад!»- деген Аллах Тааланын аты, адашып эле "Эй эч кимге, эч нерсеге муктаж эмес Зат!?” - деген сөздү айтып алат.
Ошондо Аллах Тааладан жооп болду:
«Лаббай пендем, сурагын !
Сураганыңды беремин !»-деди.
Бул сөздү уккан Периштелер ызы-чуу болушуп, айтышты: Йа Аллах !? Бул