Երևի իրոք անիմաստ է ապրել, երբ չունես մեկին, ում վախենում ես կորցնել ....
Երբ չունես մեկին, ում հետ անձրևի ամեն կաթիլից չես սառի, այլ կջերմանաս։
Ու երևի իրոք շատ դժվար է գտնել այդ մեկին, ով իրոք կսիրի քեզ հետ բրազիլիական սերիալներ նայել, ու ում հետ դու ամենավատ ֆուտբոլային թիմին կերկրպագես։ Եթե նա լինի, ձմեռվա ցրտին տաքանալու համար քեզ մի բաժակ տաք թեյ կտա, ու դու արդեն կջերմանաս նրա ուշադրությունից ։
Դու էլ պիտի ուրիշի կյանքում լինես։ Որ ուրիշին քեզնով լցնես, որ ուրիշն էլ քեզ լցնի։ Է՞լ ինչ է պետք մինչև հոգու խորքը երջանիկ լինելու համար, եթե ոչ կարևոր մարդու ներկայությունը ։ Այն, որ կյանքումդ կա մեկը, ում հետ գժություններ անելուց երբեք չես հոգնի, դա արդեն իսկ երջանկություն է։
Ու երևի երջ