"მეორე გაზაფხული" თავი 2. ზარის ხმა კი ჩაესმა,მაგრამ თავი ვერ ასწია მამაკაცმა,რომელიც,ისევ იატაკზე იწვა,ისევ ჩაცმული და თავთით მოკუჭული ქურთუკი ამოედო. ზარი კიდევ განმეორდა,კიდევ და კიდევ,მერე მუჭების ბრახუნზეც გადავიდა,მამაკაცი ძლივს წამოიზლაზნა, ფეხზეც ძლივს დადგა,კარებთან მიბანცალდა და მძიმე რკინის კარს ზედ მიასკდა,-ვინ არის?, ძლივს ამოიბლუყუნა და ზედ ბოყინიც მიაყოლა,დოჟიან ტუჩებზე ხელი ჩამოისვა და მერე გაპოხილ შარვალზე გაისვა. _ მე ვარ მართა,გააღე კარები,გავიყინე,მოკვდი თუ რა არის,რომ არ აღებს დროზე. მამაკაცი ცოტა კიდევ შეყოვნდა,თითქოს ფიქრობდა,გაეღო თუ არა კარები. კიდევ რომ გაისმა ენერგიული ბრახუნი,მამაკაცმა ურდული გასწია და მძიმე კარე