Ex gulim oppoq gul xijroni yengmas olim Nahot duyo dashtida ayrilq mangu gullum kiprigingga yil tegsa nigoxingdan tomar qon imo qilib qol bersang Kokka uchgin nogoxon Olim nima ey gullum bu furoqni tufxasi seni kormagan kunim olgan kunim olgan kunimdir kulim...
Savlat kerib shoqol bolasi arslonga doq urgani qursin otga minsa biror togasi kormaganing korgani kursin pul topgan u aqil topmagan shu tomondan baxti chopmagan oqigan u amo uqmagan kormagani korgani qursin sekin borda kozguga qara asli ozi kim man deb sora ozingni bos sangas jora kozlaringni bosibti shira kormaganing korgani kursin kechagina kechagina sargayib yuzi tomogidan chiqmasti sozi anavi kuni korsam kochada oqrayadi oyidan ozi olgan qarzin bermaydi biroq kundizi ham yoqadi chiroq hasharda ham taqar buyim bog kormagani korgani qursin odam deb kim hol sorab kelar oz jigarin ustidan kular toqchilika shoxchilik qilar kormagani korgani qursin oxir bular qayga boradi uylab odam uyga tolad
soginganim qaylarda ekan u ham meni echch eslarmikan oyga qarab siram soylasam shu oy bilam shirlasharmikan gam xonada devorim ham yoq boshim uray desam yorgani kozlarimga koringuvchi xur qachon kelar meni korgani haydadilar kim korsameni yosh bolalar ustimdan kular aqli ojiz telba durman lek vujudimda xasta jon urrar betob bolsam qaraydigan mehribonim onam ham yoq soviqlada izgib yursam tergaydigan otam ham yoq o`rmondagi daraxatlarga koz yoshlarim suv berrar bahor keldi qish keldi yoz keldi lekin mehribon soginganim kelmadi afsus kelmadi.