🌿{🌿{🌿{ КИССАЙ 4 ПАЁМБАР С А В }🌿}🌿}🌿 мардумро ба Ислом даъват кардани он хазрат(с) дар бозор ва дуруѓгу шуморидани кавмаш уро
и
Торик ибни Абдуллох мегуяд:
- Ман дар бозори «Зил-мачоз» будам ва дидам, ки чавонмарде бо либоси сурх аз назди мо мегузашту мегуфт:
- «Эй мардум, бигуед:
- Маъбуде нест, чуз Худованди якто, растагор мешавед».
Ва марди дигаре, ки аз пойхояш хун мерафт, аз кафои вай рохравон мегуфт:
- Эй мардум, у дуруѓгуй аст, итоъаташ накунед.
Гуфтам:
- Ин шахс кист?
Гуфтанд:
- Марди хошимист, ки даъвои паёмбари дорад ва он марде, ки аз пасаш меояд, амакаш Абдул-уззо аст.