айчурок абдырахманова

Келинчегим каза болгондон кийин мени эч ким тойго чакырбай калды

“Ой тимеле” деген сөзүнө зармын… Мактансам, ачуулансам, кайгырсам, күлсөм, айтор, ар дайым ушинтип жооп берет эле. – Тамашаңызды коюңузчу… – Жигит мен сага тамашалай турган адам көрүнүп турамбы? Келинчегиңден ажырадың деп жатам. Жакындарыңа кабар бер. Апама кантип чалганымды билбейм. – Апа, келе калыңызчы, ажырадын деп жатышат… – Кимден балам, ыя ботом, эмне дейт бул… – Апааа… Чоң киши бейтапкананын коридорунда ыйлап отурду. Болгон күчүм менен башымды мыкчып жаттым. Медайымдар келип тургузушту. Колума анализ жыйынтыгын карматышты. Кан басымы көтөрүлгөнүн гана окуганга жарадым. Жалгыз калдым. Балдар чоңойгондон кийин с