Гузорам саҷда бар пои ту, модар,
Чи ширин аст овои ту, модар.
Ту доди ҳастӣ моро ҷовидонӣ,
Саодатбахши ақсои ҷаҳонӣ.
Кушодам чашму дидам домани ту,
Ҷаҳонро гаштам аз перомани ту.
Туам омухтӣ аз ҳарфи оғоз,
Ту кардӣ соҳиби ин қадру эъҷоз.
Ба дасту по равони тоза додӣ,
Маро неруи мардовоза додӣ.
Накукориву роду рост будан,
Ба қавл андухти дар хислати ман.
Нахуст омад ба ҳарфи эьтиқодам,
Калом аз ҳарфи одоб аст ёдам.
Ту парварди маро бо номи неку,
Ки оғозам диҳад анҷоми неку.
Ба фикри туст номи зиндагонӣ,
Ба зикри ту ҷаҳон монад амонӣ.
Шавам бообру дилбасти модар,
Ба пирӣ, то бигирам дасти модар.
Саводомуз ҳастӣ модари ман,
Ба ҳарфи маърифат ҳам довари ман.
Аё модар, ту ҳастӣ ифтихорам,
Туи сар