Küsmüşem kimseni dindirmeyirem, Tekce üreyimle danışıram men. Güneşden yan qaçan deliler kimi, Qaçıb öz kölgemle yarışıram men. Tekliyi saxlayıb yadigar kimi, Özümü görürem bextiyar kimi, Tenhalıq evine canavar kimi, Özümde bilmeden alişıram men Kimseler gelmesin menim izimle, Delilik yoludur, gel meni dinle, Kime ne dexli var özüm-özümle, Yeniden küsürem barışıram men. Yox yaşam hevesi,yox arzu dilek, Bir mezar daşına dönüb bu ürek, Ne qohum,ne qonşu,neyime gerek, De kimin işine qarışıram men?