Создор турат ооз учумда айтылбай,
Кагаз менен калем турат жазылбай.
Чарчап турам эч нерсеге конул жок,
Тынчым алып журок ооруйт басылбай.
Ойлономун келечегим умуттоп,
Бар нерсеге шугурчулоп,угуттоп.
Болбой эле буркан- шаркан жан дуйном,
Жандап алган аны оюм кулуктоп.
Азоо аттай журок согот алкынып,
Аны менен сезим учат талпынып.
Ээ боло албай ушулардын баарына,
Ойлор суйлойт олуп ал деп асынып.
Чарчап турам сыноолордон жалгандан,
Жада калса кыйналамын баскандан.
Айланамда жалан ач коз адамдар,
Дунуйо учун бир тууганын саткандар.
Деп ыйлады бугун кыргыз абышка,
Кочо таптап калган тура алыста.
Кокусунан жолуктурдум суйлоштук,
Айткандарын туура келди жазышка.
Акчасы жок уулун издеп