ОДИЛ ҲУКМ
(ривоят)
Қадим ўтган замонда,
Бир одил шоҳ бор эди,
Оқил эди ҳар онда,
Адолатга ёр эди.
Қут барака элида,
Қуёш нурин тўшарди,
Ҳақиқат бор дилида,
Ҳалқи учун яшарди.
Бир кун ул шоҳ олдига,
Қилиб даво -ю, таъна,
Талашиб бир болага,
Келишди икки она.
Қилиб фиғон нолани,
Ич этини ейишди,
Иккиси ҳам болани,
Менинг болам дейишди.
Юракларин кўп тилиб,
Оҳлар уриб ҳарёна,
Сочларин юлиб,юлиб,
Йиғлашди икки она.
Одил шоҳ ўйлаб узоқ,
Қош кўзларин чимирди,
Сўнг болани иккига,
Бўлаклашни буюрди.
Шу пайт бир онаизор,
Беҳуш бўлиб йиқилди,
Поноҳ тилаб,ҳокисор,
Шоҳоншоҳга тикилди.
-Майли мурғак гўдакни,
Айрманг ул онадан,
Тиғ теккизманг болага
Кечдим ўша боладан.
Шундай