Нега ташлаб кетдик бир-биримизни,
Нега ажралишдик, пешона, тақдир.
Минг йил кутган эдим ахир мен сизни
Сени минг йил кутдим, дердингиз ахир.
Нега баҳорларни кузатмадик жим,
Нега турналарга боқмадик тўйиб.
Бу ишда гуноҳкор бўлмади ҳеч ким,
Ҳеч кимнинг бўйнига бўлмайди қўйиб.
Нимага? Не учун? Саволлар сонсиз!
Фаросат, ақлни тан олмас кўнгил.
Мен яшай олмайман дердингиз сенсиз,
Мен яшай олмайман бе юрак, бе дил!
Ҳаммаси ўта жўн, ўта мураккаб,
Тундек қоронғую, Ой каби равшан!
Шунчаки мен ҳамон сиздан ишқ талаб,
Шунчаки сиз мени чиндан севмаган!