Ибн Умаррозийаллоҳу анҳу Набийсоллаллоҳу алайҳи васалламдан ривоят қиладилар:«Икки кишига ҳавас қилишмумкин: биринчиси – Аллоҳунга Қуръон (илмлари)ниберган бўлиб, у кеча-ю кундузуни тиловат қилиб, у асосидаиш юритади. Иккинчиси –Аллоҳ унга ҳалол мол-дунёато этган бўлиб, у ўзбойлигини кеча-ю кундузинфоқ-эҳсонқилади» (Бухорий ва Муслимривояти). Абу Зарр Ғифорийрозийаллоҳу анҳу айтадилар:Бир куни мен: «Эй Расулуллоҳ,менга насиҳат қилинг?»,дедим. У зот дедилар:«Аллоҳга тақво қил, чунки убарча ишларнинг бошидир».«Эй Расулуллоҳ, яна зиёдақилинг», дедим. Шунда у зотайтдилар: «Сен ўзингга Қуръонтиловатини лозим тутгин, зероу сен учун ерда нур, осмондазаҳирадир» (Ибн Ҳиббонривояти).Абу Масъуд Бадрийр