ამ სისულელეს გავეცალო, დავსვა წერტილი, ფესვებიანად ამოვძირკვო უნდა ტვინიდან: ღმერთი, გმირები, პოეზია, პატრიოტიზმი და პერსპექტივა ხელახალი აღმოცენების ვარაუდებით, იმედებით - იქნებ ოდესმე... და გაცილებით უმნიშვნელო რაღაცეებიც.
რძით სავსე კასრში ორი ბაყაყი ჩავარდა; ერთმა იფიქრა, აქედან რაღა ამომიყვანსო და ბედს დაემორჩილა. მეორემ კი ბრძოლა არ შეწყვიტა, ფეხები მანამ იქნია, სანამ რძისაგან კარაქი არ მოდღვიბა, მყარ კარაქს დაეყრდნო და კასრიდან ამოხტა.მე ყოველთვის კარაქის მდღვებავი ბაყაყის ნებისყოფა და იმედიანობა მხიბლავდა და დღესაც მხიბლავს. აკაკი ბაქრაძე