Эй фалак, дод аз ҷафоят дар чӣ ҳолам кардаӣ?! Рост будам чун алиф монанди долам кардаӣ! Охир, эй гардун, задӣ санги маломат бар сарам, Зери пойи бешуурон поймолам кардаӣ! Аз чӣ рӯ, эй чарх, чун ман эътиборат дур бод, Қуръаи беэътибориҳо ба фолам кардаӣ?! Аз ту, эй Ноҳид, гуфторам навои тоза дошт В-аз ҳасад, эй чарх, чун Яъқуб лолам кардаӣ! Оқибат кори ту гар ин буд, эй гардуни дун, Аз чӣ дар рӯзи азал қисмат камолам кардаӣ?! Эй сипеҳри бемурувват, ин кадомин шева аст?! Нола месозам зи дастат, то чу олам кардаӣ! Буд дар оинаи ман акси сад маънӣ дучор, Занги ғам бар рӯйи миръоти хаёлам кардаӣ! Рӯзгоре буд, ки медодам ба чизе ман навол, Хуни ҳасрат, эй фалак, охир наволам