Илгери-илгери бир эне жашаптыр. Ал жалгыз уулун корбогон азап м.н чонойтуп, жакшы тарбиялаган дешет.кундордун биринде асыл эне катуу ооруп,колу-буту шал болуп калат.уулу энесин которуп алып,барбаган жери,жасабаган эм-дому калбайт.энеси айыкпай,баланын айласы кетет.анан сут акысынан кутулмакчы болуп,энесин жонуна которуп алып,Ала-Тоонун ичин кыдырып жонойт.Аябай чарчап,эс алуу учун бир арчанын тубуно токтошот.чоп-чар жыйнап,алдын жумшактап энесин жаткырат.Бала ары-бери чуркап,суу издейт.Бир жерге келсе,бир аз ным болуп сууланып турган жерди корот.Бала нымдуу жерди чукуп корот.Нымдын ысыгын байкайт.Дагы чукуйт.Чукуган сайын;"Энем-бактым,энем -таалайым,энем-нурум",-деп бир жыгылып,бир туруп,ным