“Мен сафарга кетяпман хотин,
Рухсатимсиз чиқма кўчага.”
“Хўп бўлади”- деди аёл жим,
Хотиржамлик чўкди ўртага.
Икки кунча ўтиб орадан,
Тақиллади дарвоза секин.
“Ким у”- аёл сўради ундан
“Мен отанинг дўстиман қизим
Отанг бетоб ётибди уйда,
Шуни сенга айтгани келдим.”
Аёл деди, титроқ, куйда:
“Шифо берсин яхшиям билдим
Боролмайман лекин минг афсус,
Эрим кетган олис сафарга.
Чиқма деган кўчага эссиз,
Келса бориб келамиз бирга.”
Икки соат ўтмасдан яна
Тақиллади дарвоза қаттиқ
“Ким у” – аёл деди баралла
“Укангизман” – гапирди аччиқ
“Отам бироз оғир аҳволда,
Сизни сўраб кутяпти ҳалак.
Падарингиз ахир ҳар холда,
Тош эмасдур сиздаги юрак!”
“Укажоним, хато ўйлама,
Поччанг келсин сафардан қайтиб.