Предыдущая публикация
Левая колонка
Последний визит: 6 июн 2021
Фильтр
“Մշո Դաշտեր”
1.Մշո դաշտի մանր գետ.
Մեկ` Մուրադը, մեկ` Մեղրագետ:
Դաշտից կիջնիմ արահետ,
Առնիմ զիմ յար, մտնիմ գետ,
Դաշտից կիջնիմ արահետ,
Առնիմ զիմ յար, մտնիմ գետ:
Հանայ նայ, նայ, նայ, նայ, նա-ա-ա…
Հանայ նայ, նայ, նայ, նայ, նա-ա-ա…
Նայ, նայ, նայ, նայ, նայ, նայ, նա-ա,
Նայ, նայ, նայ, նայ…խորոտ յար…
Նայ, նայ, նայ, նայ, նայ, նայ, նա-ա,
Նայ, նայ, նայ, նայ…խորոտ յար…
2.Ալագյազի փեշերը, Նինո,
Պաքեմ յարիս թշերը, Նինո,
Ալագյազի փեշերը, Նինո,
Պաքեմ յարիս թշերը, Նինո:
Աիւ, Նինո, Նինոն ասավ.
”Չէ, չէ, ես տխուր եմ, յարս քեֆի մեջ է”:
Աիւ, Նինո, Նինոն ասավ.
”Չէ, չէ, ես տխուր եմ, յարս քեֆի մեջ է”:
3.Մերդ կերավ եղեղեն, Նինո,
Ընձի բերավ հրեղեն, Նին
1.Մշո դաշտի մանր գետ.
Մեկ` Մուրադը, մեկ` Մեղրագետ:
Դաշտից կիջնիմ արահետ,
Առնիմ զիմ յար, մտնիմ գետ,
Դաշտից կիջնիմ արահետ,
Առնիմ զիմ յար, մտնիմ գետ:
Հանայ նայ, նայ, նայ, նայ, նա-ա-ա…
Հանայ նայ, նայ, նայ, նայ, նա-ա-ա…
Նայ, նայ, նայ, նայ, նայ, նայ, նա-ա,
Նայ, նայ, նայ, նայ…խորոտ յար…
Նայ, նայ, նայ, նայ, նայ, նայ, նա-ա,
Նայ, նայ, նայ, նայ…խորոտ յար…
2.Ալագյազի փեշերը, Նինո,
Պաքեմ յարիս թշերը, Նինո,
Ալագյազի փեշերը, Նինո,
Պաքեմ յարիս թշերը, Նինո:
Աիւ, Նինո, Նինոն ասավ.
”Չէ, չէ, ես տխուր եմ, յարս քեֆի մեջ է”:
Աիւ, Նինո, Նինոն ասավ.
”Չէ, չէ, ես տխուր եմ, յարս քեֆի մեջ է”:
3.Մերդ կերավ եղեղեն, Նինո,
Ընձի բերավ հրեղեն, Նին
Заметка удалена или не является публично доступной
ԱՎԵՏԻՔ ԻՍԱՀԱԿՅԱՆ
Չեմ տեսնում շքեղ զարդերը գարնան,
Վշտից խավարեց գոհարն աչքերիս.
Ծանրացավ աշխարն ուսերիս վրա,
Զուր ես հարցընում պատճառը վշտիս:
Ես` զավակ ճնշված ուդժբախտ ազգի,
Որ արյունով է իր ուղին թրջում.
Որ դարե˜ր, դարե˜ր թափը իր բազկի
Շղթան է կրծում ժանգոտ, շառաչուն:
Շղթան շառաչուն, ծանըր ու ժանգոտ,
Ինձ տապալել է, կաշկանդել գետնին.
Ինձ տրորում են անցնող ու դարձող,
Դո՛ւ մի կարեկցիր իմ անհուն վշտին:
Իմ մոր սուրբ խոսքը – ծաղրի նշավակ,
Իմ հայրենիքը – սիրտըս ու հոգիս –
Եվ հոշոտում են, պղծում ոտնատակ,
Դու չես ըմբենի անդունդը վշտիս …
Ես` զավակ ճնշված ու փոքրիկ ազգի,
Սրտիս արյունով մեծ վիշտս եմ գրում.
Վերքը անդարման իմ հայրենիքի
Իմ բյուր խոցոտված սրտումս եմ կրում:
Սիրե˜լ, երազե˜լ, թռչել եմ ուզում,
Չեմ տեսնում շքեղ զարդերը գարնան,
Վշտից խավարեց գոհարն աչքերիս.
Ծանրացավ աշխարն ուսերիս վրա,
Զուր ես հարցընում պատճառը վշտիս:
Ես` զավակ ճնշված ուդժբախտ ազգի,
Որ արյունով է իր ուղին թրջում.
Որ դարե˜ր, դարե˜ր թափը իր բազկի
Շղթան է կրծում ժանգոտ, շառաչուն:
Շղթան շառաչուն, ծանըր ու ժանգոտ,
Ինձ տապալել է, կաշկանդել գետնին.
Ինձ տրորում են անցնող ու դարձող,
Դո՛ւ մի կարեկցիր իմ անհուն վշտին:
Իմ մոր սուրբ խոսքը – ծաղրի նշավակ,
Իմ հայրենիքը – սիրտըս ու հոգիս –
Եվ հոշոտում են, պղծում ոտնատակ,
Դու չես ըմբենի անդունդը վշտիս …
Ես` զավակ ճնշված ու փոքրիկ ազգի,
Սրտիս արյունով մեծ վիշտս եմ գրում.
Վերքը անդարման իմ հայրենիքի
Իմ բյուր խոցոտված սրտումս եմ կրում:
Սիրե˜լ, երազե˜լ, թռչել եմ ուզում,
На этом пока всё
Войдите в ОК, чтобы посмотреть всю ленту
4
- ))) )))Москва
- КАРЕН )))Москва
- NORAIR ARAKELIANLYON
- ԾԱՂԻԿ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆEREVAN