Henüz ufuktaydı ay,
Birazdan girecekti zifiri karanlığa..
O son dönemeçte yüzüstü vurulmuştum,
O yırtılmanın acısında hala kanayan ruhum,
İçimdeki acı kanımdan da koyu,
Ve yekpare ışık huzmesi gibiydi veda..
Şimdi her hatıranın boynunda yağlı bir urgan,
Bu ağır küf kokusu beni her an ürperten,
Direnmek adına ha bire umut doğuran,
O arsız düşüncelerimdi senden bana kalan,
Ve hiçbir gidiş bu kadar eksiltmedi beni…