უძველეს დროში, ერთმა მეფემ თავის მსახურებს უბრძანა, გზაზე დაედოთ უზარმაზარი ქვა. ეს ქვა არა მარტო დიდი იყო და იწონიდა ნახევარ ტონას, ამასთან ერთად, იყო პრიალა. მსახურები ვერ ხვდებოდნენ, რა ხეირი იყო მეფის ამ ახირებაში. მეფემ იცოდა რასაც აკეთებდა.
მსახურებმა ქვა წარმოუდგენელი სირთულით მიაგორეს გზაზე, მეფე ახლო სამალავიდან აკვირდებოდა. მას მხოლოდ, ერთ კითხვაზე აინტერესებდა პასუხი – ქვას, ვინმე მოაცილებდა თუ არა გზიდან.
გზა არ იყო უბრალო. ის აერთიანებდა მეზობელ ქალაქებს და მისი გავლით, ზღვასთან მისვლა ხდებოდა შესაძლებელი. ბევრი ვაჭარი, მოგზაური და სხვა მგზავრები მუდმივად სარგებლობდა ამ გზით.
და რას ხედავდა მეფე?
ვინც გაივლიდა ან გვერდზე ჩაუვლიდა, ყველა ხმამღლა გამოხატავდა აღშფოთებას. ამბობ