deyirler Bakıda gözel keçir havalar gözelliyi sen idin menimçün havanında baharında qışında saatında anında hara getdin ey menim üreyimin üreyi menim ezablarımın qemlerimin bezeyi sensiz heç istemirem üzüne baxam gözüme göz yaşımdan perde çekilsin menim ta ki göre bilmeyim senden özge kimseni Menden de özge ancag görmesin heç kim seni!
ürek düşübdür hesrete döze bilmirem xeyanete bu sevgiye mehebbete inanmıram inandırırlar üreyimde yoxsa yerub sene nece qaygı gösterun ümüdsüz düşüncelerim meni görüşüve yuvandırırlar batdı bu sevgi yelkeni keder saçıma saldı deni bir nefer anlamır meni