გულის ყულაბაში ვაგროვებდი, შენს ყველა ღიმილს, ყველა გამოხედვას და სისხლძარღვებში შენი ნათელი მიედინებოდა… ხანდახან როგორი სულელური რამ შეიძლება ტკბილ მოგონებად იქცეს... მაშინ ჩემთვის რომ ეკითხათ – ცხოვრება საიდან იწყებაო – მე შენს თვალებზე მივუთითებდი.